Helbestên Neqandî

^{METÎNÊ LÎCÎ}

^{Kulîlkek Venekirî}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{dema ku ketim agir}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{hê kes min bîhn nekiribû}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{bi istiriyên min kes neêşabû}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{hêj bilbil bo min nexwendibû}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{qet li ber baranê şil jî nebibûm}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{dema ku ketim agir}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{loma agir jî min neşewitand}

^{ez kulîlkek venekirî bûm}

^{bindestiyê min venekirî çilmisand}

Baz!..

DOST ÇIYAYÎ

Tu ê yî mezin bibî helbet rojekê

piştî rojekê li dawiya rojan

mayende...

qencî-xerabî; aderî-binketî

du nasname ên bî/mayî ji laşekî

dijberî hev û tevlihev/sar ango germ

dê bibine diraxe

li hêviya bijartineke neserbixwe

û rê

ên tî û dirêj

dureh wê bikişin

ji serê pozê pêlavên te..!

Rastî, ji du robarên bi hev re

yek tall û yek şor wê biherike

şêraniya şetê dilê te î xas

û baran,

tenê ji bo tawanbariyê wê bibarin

li pêlên pêdiviyên bêdawî..!

Bazê min!

li êvara neheqin û qet jibîr neke;

êvar xapînok in, rojê carekê

wê ji te veşêrin ronahiya şevê

xefik û dehfik derbasok in

dema tu jîr bî

û eger, li kelem û kemînên şevê

nelikumî,

berbang ne dûr,

stêrkên çavên te bi xwe ne!..

Berfîn

DOST ÇIYAYÎ

fieva min roja min

duneçel dihêlê dilê min

li gerdena wan î bilind

-ku rê nade her kerwanî-

                        çiyayên min...

Di peyareyekê de

li hev suwar

     (hustuxar)

bê flop û nîflan

  dirizin

    û dimînin

      pêlavên min!..

Li dû pêjna xezaleke birîndar

bi lez û bez dema dibezim

ta bi ta ber ba dibin

                    porên te

                    li ber çavên min...

Arek radipere diperenge dil

li panaveka çol

sirteka kol

-beyaban... bêavî..!-

                        bêeman

qolîncek ... ji mêranî de

                        dixîne

                        min!..

Dilekî min li Cûdî

di hestiyê Nebî Nûh de

                        dialiqe

                        dadileqe

Wilo nazenîn

wilo hevrêflimî

ev canê min...

Dilê min î din li cem te

zivistaneka sar

malkambax

            malwêran

               û cemed...

Di hêviya te de dibiflkivim

                                   berfîn!

Merfla Di Qur’anê da*

Amadekar: BEHRAM ETMANÎ

Guhdarî ke ey canfîda, azadî va d’Qur’anê da

Jîn û edalet û xweflî, heyin e tev d’Qur’anê da

Qur’an e qulpa naqet e, ew ji me re tek dewlet e

Bê zilm û zor û zehmet e, azadî va d’Qur’anê da

Ev rêya rast a bê newal, tê da bibin em tev heval

Hev ra bighêjin em kemal, arzûyên me d’Qur’anê da

Qur’an ji me ra hedya Xweda, ji dil bikin pê îqtîda

Nûr û seadet û huda, heqqaniyet d’Qur’anê da

Tê da tune ava genî, herrî û dûman û tenî

Ronî dide rûy û enî, nûr û flemal d’Qur’anê da

Hîkmetfeflan û zînde ye, flefqet û rehmet tê d’heye

Ji Reb ji bo me hedye ye, armanca me d’Qur’anê da

Pîr nabe can e tim dijî, sifra wê qet nabe rijî

Her cins mearif tê tijî, hevrazîçûn d’Qur’anê da

Eyûbiyan te dî çi reng, zelîl kirin cumle fireng

Berdane dunya nav û deng, wan dî fleref d’Qur’anê da

Kalê te ne yeqîn bizan, fexrê bike hertim bi wan

Bavêje ser rêçika wan, wan dîbû rê d’Qur’anê da

Selaheddîn betlê Hetîn, Ewrûpiyan tev lê civîn

Ser poz ketin tev da revîn, ew dî zefer d’Qur’anê da

Merwaniyan li Amedê, zeft kirin cumle Serhedê

Tarîxa wan tu guh bidê, wan dî hukum d’Qur’anê da

Xîlafeta Ebbasiyan, mabû bi wan li ser piyan

Ger te divê van cundiyan, rêya te va d’Quranê da.

Suleymanê Samaniyan, girtin welat û xwefliyan

Rêhêd heyatê zaniyan, yekîtî dîn d’Qur’anê da

Ne mexlûbê Îraniyan, ne mehkûmê Osmaniyan

Jorê kemalê va giyan, hevrazî dîn d’Qur’anê da

Seydayê Nursî yê kebîr, Melayê Kurdî yê flehîr

Rabû ji vî qewmê feqîr, ewsafê wî d’Qur’anê da

Ew ji me ra fexra zeman, bipesine bi wî heman

Heq meslega wî bêguman, dîtiye wî d’Qur’anê da

Dermanê flêniya welat, nutqê di wî Munazerat

Bigrin li dora wî civat, derman diye d’Qur’anê da

Ji dil bizan me milliyet, rûhê wî ye Îslamiyet

Ew e ji me ra veke bext, yekbûna me d’Qur’anê da

Hemiyeta millî çi xwefl, bostanekî têr av û gefl

Lakin di nav erkanê flefl îmaniyê d’Qur’anê da

Îslam ji bo me merkez e, tê de biger bibeze

Tê de tijî ber û rez e, rêya hêsa d’Qur’anê da

Çep û rastî bê feyde ye, ne milyeta qewmê te ye

Dîn û serî tê fidye ye, jîn û xweflî di Quranê da

Sosyalîstî nabe j’te ra, qominîstî jehr e j’we ra

Tev dijmin in ji qewmê te ra, kufr in evan d‘Qur’anê da

Munkirê Markîsê leîn, deccalê kafirê Lenîn

Mao serê Yecuc û Çîn, van e xeber di Qur’anê da

Biqewirîne van gawiran, van xinzîr û se û guran

Nîn in ji te’r dost û biran, Milletê te di Qur’anê da.

* Ev helbesta ji hêla flefl melayan ve hatiye nivîsandin. Ji wan flefl melayan, yên ku em navê wan dizanin: Mela Zahid, Mela Mihemed Salih û Mela Mihemed e.

Bihar

Mahfuz Yildiz

Ji tîpên erebî: Hasan Karaoğlu

Subhan ji fle’na te Xuda, ew luft û îhsana te da

Rahmet li me te kir heda, dîsa bi xêr hate bihar

Hate li me wextê gulan, efxan û dengê bilbilan

Bûn melhemê qelb û dilan, dîsa bi xêr hate bihar

Fezla bihara cennetê, xwefl xwefl li zozanê me tê

Ewlem yere fî ziynete, dîsa bi xêr hate bihar

Bihar dikana rezî ye, bejna letîf û nazî ye

Teyran hewar û gazî ye, dîsa bi xêr hate bihar

Ewan teyran awaz awaz, hevgel dibûn ew summe gaz

Lewra quling tine bi naz, dîsa bi xêr hate bihar

Ewan teyran awaz digot, flalûl û bilbil bûne cot

Evan li me keyfê firot, dîsa bi xêr hate bihar

Ji ewel wetê leyleg e, ya reb flukur hemden leke

Summe quling û werdek e, dîsa bi xêr hate bihar